z poczuciem winy, wprowadziłam w życie małą rutynę. Zaparzyłam sobie filiżankę ziołowej herbaty, wygodnie rozsiadłam się na kanapie, wzięłam kawałek (tak, kawałek , nie pół tabliczki!) mlecznej czekolady i delektowałam się nią uważnie. Bez telefonu, bez telewizji, tylko ja, słodki smak i poczucie, że dogadzanie sobie nie musi być wrogiem.
I nie uwierzysz – już po tygodniu zauważyłam, że moje dzienne zachcianki znacznie się zmniejszyły. Nie miałam już ochoty na słodycze rano, czułam się ogólnie bardziej zrównoważona, a mój żołądek był mniej wzdęty.
Oczywiście, na początku myślałam, że to zbieg okoliczności. Ale
potem moja sąsiadka, która też chciała schudnąć, powiedziała mi, że woli zjeść wieczorem małą miseczkę jogurtu z kakao i miodem, zamiast zabraniać sobie wszystkiego – i ona też to zauważyła: kiedy pozwalasz sobie na coś , nagle nie potrzebujesz już wszystkiego .
To był moment, w którym zrozumiałam, że odchudzanie to nie tylko kwestia diety, ale także emocji. Nie jemy, bo jesteśmy głodni – jemy, bo chcemy się uspokoić, pocieszyć lub nagrodzić. A jeśli całkowicie sobie tego odmawiasz, twoje ciało się buntuje. Budzisz się i nawet po śniadaniu myślisz: „Kiedy w końcu zjem coś
Dalszy ciąg na następnej stronie
