Czy Ty też miałaś w szkole lekcje, na których uczyłaś się szyć na maszynie?

Cicha klasa. Słychać tylko stukot maszyn i szelest materiału.

Czarne sukienki. Białe kołnierzyki z koronką. A przed każdą dziewczyną maszyna do szycia marki Łada lub Minerva.

Tak wyglądały zajęcia z prac ręcznych dla dziewcząt. Nie chodziło na nich o gotowanie, lecz o zdobywanie praktycznych umiejętności.

 

Nauczycielka stała z tyłu i sprawdzała:

 

 

„Równy ścieg! Nie szyj tak szybko! Jeszcze przekłujesz sobie palec!”.

 

Każda dziewczyna dostawała kawałek materiału i zadanie do wykonania. Uszyć fartuszek. Uszyć chusteczkę. Zacerować skarpetkę.

 

Niektóre tego nie znosiły. Kłuły się igłą, nitka się plątała, a maszyna odmawiała posłuszeństwa.

Ale inne… Inne odnajdywały w tym spokój. Rytm pracy. Skupienie. I satysfakcję z tego, że z niczego potrafią stworzyć coś pożytecznego…

 

Dziś mamy modę typu fast fashion. Kupujemy koszulkę za 200 koron, a miesiąc później ją wyrzucamy.

 

Ale wtedy uczono nas, że ubrania mają wartość. Że można je naprawić. Że można je samodzielnie uszyć.

 

Spójrz na te skupione twarze. Żadnych telefonów komórkowych. Żadnych rozpraszaczy. Tylko ręce, igła i materiał.

 

Czy Ty też miałaś takie lekcje w szkole? A co uszyłaś jako pierwsze?

Dalszy ciąg na następnej stronie

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *