Cicha klasa. Słychać tylko stukot maszyn i szelest materiału.
Czarne sukienki. Białe kołnierzyki z koronką. A przed każdą dziewczyną maszyna do szycia marki Łada lub Minerva.
Tak wyglądały zajęcia z prac ręcznych dla dziewcząt. Nie chodziło na nich o gotowanie, lecz o zdobywanie praktycznych umiejętności.
Nauczycielka stała z tyłu i sprawdzała:
„Równy ścieg! Nie szyj tak szybko! Jeszcze przekłujesz sobie palec!”.
Każda dziewczyna dostawała kawałek materiału i zadanie do wykonania. Uszyć fartuszek. Uszyć chusteczkę. Zacerować skarpetkę.
Niektóre tego nie znosiły. Kłuły się igłą, nitka się plątała, a maszyna odmawiała posłuszeństwa.
Dalszy ciąg na następnej stronie