poważne kłopoty.
Miałam na sobie brązowy wełniany płaszcz, który starannie zapięłam, próbując ukryć oznaki ciąży.
Jednak kiedy usłyszałam ciężkie kroki żołnierzy na drewnianych schodach, zrozumiałam, że nie ma sensu dłużej zwlekać.
Otworzyłam drzwi, zanim zdążyli zapukać ponownie.
Przede mną stało trzech niemieckich żołnierzy. Jeden z nich miał jasne, niebieskie oczy i wyraźne blizny na twarzy.
Dalszy ciąg na następnej stronie