i śmiercią Wahida Bouzidiego: przyjaciela, enfant awful, alternatywnego artysty.
Pies policyjny, dzięki swojemu wyjątkowemu instynktowi, rozwiązał powszechny problem.
2. „Zawsze przesadzasz”. Ta krytyka często podkreśla odrzucenie drugiej osoby. Zamiast tego minimalizuje je. To jak zamykanie drzwi przed dialogiem i pogłębianie rozdźwięku w umyśle czytelnika.
3. „Nie mam czasu”. Czas staje się wymówką. Nie chodzi tylko o to, że jestem zajęty, ale o to, że nie chcę już poświęcać czasu drugiej osobie. Priorytetem jest rozwiązanie, a zostanie ono uwzględnione w planie.
4. „Robisz aferę z niczego”. To sformułowanie,
